Podczas pobytu na Dolnym Śląsku moją uwagę przykuła niezwykła architektura Wrocławia. Zatrzymałem się przy jednej z elewacji na dłużej. Urzekł mnie jej uderzający, idealny porządek. Zobaczyłem trzy okna na górze i trzy na dole. Balkon umieszczono dokładnie pośrodku. Równie fascynujące było jednak coś innego. Ten architektoniczny ład zostaje nagle zakłócony przez prozę codzienności.
Wrocław niepocztówkowy w czerni i bieli
W kadrze pojawiają się elementy, które bezlitośnie burzą pierwotną harmonię. Widzimy kabel biegnący po skosie przez całą ścianę. Cień balustrady jest ostry jak grafika. Pod balkonem zwisa luźno przewód. Obok widnieje mała, biała antena telewizyjna.
Tak właśnie prezentuje się Wrocław niepocztówkowy. Jest żywy i nieco zmęczony czasem. Ma jednak w sobie mnóstwo autentycznego uroku. Subtelnie podkreślają go stojące na balkonie kwiaty.
Fotografia czarno-biała i architektura Wrocławia
Zdecydowałem, że ta miejska miniatura powstanie jako fotografia czarno-biała. Tylko monochromatyczny kadr pozwolił mi w pełni wydobyć grę świateł. Doskonale podkreślił on surową strukturę ściany starej kamienicy.
Brak koloru skutecznie odciął rozpraszające bodźce. Usunął z widoku barwy spranego tynku oraz nowoczesnych, plastikowych ram okiennych. Dzięki temu cała uwaga widza skupia się na czystej formie. To właśnie ją kryje w sobie codzienna architektura Wrocławia.






